Definition of "sofra" in Türkçe

ad

1. masa, sini, yaygı gibi şeylerin, yemek yemek üzere hazırlanmış durumu.

   • Sofra hazır, buyurun

2. genellikle tekerlek biçiminde, üzerinde yemek de yenebilen, ayaklı hamur tahtası.

3. içinde yufka saklanan, yemek yerken yere serilen, dikdörtgen biçimli kumaş ya da dokuma yaygı.

   • Kadın, sofrayı dürüp yerine kaldırdı

4. birlikte yemek yiyenlerin tümü.

   • Bizde akşam sofrası şen olur

5. (yeme ve yedirme olarak) yemek.

   • Akşam sofrasında niçin yoktun?