Definition of "su" in Türkçe

iki hidrojenle bir oksijen atomundan oluşan, doğal sıcaklıkta sıvı durumunda bulunan, renksiz, kokusuz, tatsız madde.
bu sıvıdan oluşan ve yeryüzünün beşte dördünü kaplayan kitle, deniz, akarsu vb.
- Gemi Türk sularında yakalandı
canlıların içtiği, kullandığı sıvı.
- Birkaç bardak su içti
meyve, sebze gibi şeylerin sıkılmasıyla elde edilen sıvı.
- Vişne suyunu, domates suyunu severim
kimi çiçekler ya da yapraklar imbikten çekilerek elde edilen kokulu sıvı.
- İsparta gül suyuyla ünlüdür
yemeğin sıvı bölümü.
- Hoşafın suyunu içti, tanesini bıraktı
demir araçları yaparken, ateşte iyice kızdırdıktan, akkor durumuna getirdikten sonra suya daldırılarak onlara verilen sertlik.
bir şeyin kenarına koşut olarak yapılan süs.
sözcüğüyle birlikte iki su yıkamak, beş su yıkamak biçiminde kullanılarak defa, kez kavramını verir.
yaradılış, huy.
- Onun suyuna göre davranırsan çalışır
tahta, odun gibi şeylerde liflerin doğrultusu, yolu.
suyu içine çekmek, emmek.
- Ayakkabısı su almaktaydı
(gemi, sandal vb.) içine, dibinden su girmek.
- Sandal su almış
gemiye içme suyu doldurmak.
herhangi bir organdan, sağaltım amacıyla su boşatmak.
içine su almak, su emmek.
- Ayakkabım su çekmiş
alçak bir yerden, kuyudan vb. kovayla, tulumbayla ya da benzeri bir araçla su çıkarmak.
(zaman) çok hızlı bir biçimde geçmek.
(para) bir kimseye, bir yere bol bol gelmek.
(para) oluk oluk harcanmak.
(içki) bol bol içilmek.
- Düğünde rakı su gibi akmıştı
bol bol harcanmak.
- Gezide para su gibi gitmişti
çok harcanmak.
- Bu hayat pahalılığında para su gibi gitmekteydi
su sızdırmak.
- Musluk su kaçırıyor
davranışını aşırıya götürerek can sıkmak, baş ağrıtmak.
sebze, meyve, et gibi yarı katı nesneler, herhangi bir işlem sonunda ya da pişerken suyunu salıvermek.