Definition of "tükenmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. artık hiç kalmamak, sona ermek, bitmek.

   • Para tükenince yapı yarıda kaldı

2. çok sıkıntı çekmek, çok yorulmak, çok hırpalanmak, çok üzülmek, bitkin, güçsüz, yılgın bir duruma gelmek.

   • Hasta, tükenmiş görünüyordu