Definition of "tın" in Türkçe

ad

1. tınlayan şeyin çıkardığı ses, tınlama sesi.

2. (insan için) bilgisiz, boş, cahil, akılsız, aptal, parasız, züğürt.

3. (yer için) içinde bir şey olmayan, bomboş.

4. içinde bir şey olmamak, boş olmak.

5. beş parası olmamak, parasız, züğürt olmak.