Definition of "taş" in Türkçe

ad

1. kimyasal bileşimi ve fiziksel durumu değişiklikler gösteren, rengini içindeki maden tuzlarından ve oksitlerinden alan, katı, sert ve sağlam madde.

2. bu maddeden kopmuş parça.

   • Kıyıda küçüklü büyüklü taşlar vardı

3. kimi işlerde ve yerlerde kullanılmak üzere bu maddeden özel olarak hazırlanmış gereç.

   • Kaldırım taşı, değirmen taşı

4. yapı işlerinde kullanılmak için bu maddeden hazırlanmış yapı gereci.

   • Bahçe duvarı taşı

5. mücevherlerde kullanılan yüksek değerli taş.

6. dama, domino, satranç gibi oyunlarda kullanılan, metal, kemik, tahta vb.den yapılmış parçalardan her biri.

7. vücudun kimi organları içinde, özellikle sidikkesesi, safrakesesi vb.de oluşan, türlü biçim ve oylumdaki katı madde.

8. kimi kütlelerden kopan ya da koparılan parça.

9. üstü kapalı bir biçimde söylenen iğneleyici, dokunaklı söz.

10. taştan oluşmuş, taştan yapılmış.

11. insanın ortaya çıkışı ve taştan araçlar yapmasından başlayarak kalkolitik çağın sonuna değin geçen tarihöncesi dönemi.

12. bir şeyin henüz gelişmemiş, ilkel durumu.

13. çok katı, çok sert.

14. (kadın için) vücudu diri, taze.