Definition of "tamam" in Türkçe

sıfat

1. yarım olmayan, bütün, tüm.

2. hiçbir eksiği bulunmayan, eksiksiz.

   • Yitirdiği para bulunmuştu ve tamamdı

3. yanlış ve yalan olmayan, doğru, gerçek.

   • Belgeleri tamamdı

4. tamamlanmış, bitmiş durumda olan.

   • Vakit tamam, gidebiliriz

5. evet, peki, olur, oldu.

   • Bizimle gelecek misin? –Tamam, geliyorum

6. taşıtın yola koyulabileceğini anlatır.

   • Usta, tamam!

7. beğenilmeyen, hoşa gitmeyen bir iş ya da öneri karşısında söylenir.

   • Tamam, hiç işimiz yoktu da bir de bu iş çıktı başımıza!

8. özellikle telsiz telefon konuşmalarında, tümce ya da söylenenler bitince karşıdakine bunu bildirmek için kullanılır.