Definition of "tayin" in Türkçe

ad

1. ne olduğunu belirtme, gösterme, kararlaştırma, anlama.

2. görev verme, atama.

3. kararlaştırılmak, belirtilmek. saptanmak.

   • Buluşmak için gün tayin edildi

4. görev verilmek, atanmak.

   • Okula yeni öğretmenler tayin edildi

5. kararlaştırmak.

   • Bir saat tayin edip buluşalım

6. görev vermek, atamak.

   • Onu öğretmenliğe tayin etmek istemiyorlardı

7. belli etmek, belirlemek, göstermek.

   • Mahkemenin sonucunu son tanığın sözleri tayin etti

8. ayarlamak, belirlemek, saptamak.

   • Karanlıkta yön tayin etmek zordur

9. görev verilmek, atanmak.

10. yerinden alınıp başka yere atanmak.