Definition of "tek" in Türkçe

sıfat

1. eşi benzeri olmayan, biricik.

   • Tanrı, tektir

2. bir.

   • Tek kişi çıkıp da seni desteklese, iş olurdu

3. yalnızca, yalnız, sadece, salt.

   • Tek bu iş bile zordur

4. bir çift oluşturan, birbirini tamamlayan ya da aynı işi yapan, aynı türden olan şeylerden her biri.

   • Ayakkabımın teki delinmiş

5. sek olarak bir kadehin yarısı kadar olan içki.

   • Ayaküstü iki tek atıp sarhoş oldu

6. hiçbir.

   • Seni orada tek kişi görmemiş

7. başına getirildiği tümceye ısrarlı istek kavramı katar.

   • Tek söylesin de ne derse desin!

8. yalnız başına, yanında kimse bulunmadan, kendi kendine.

   • Evde tek başına kalmıştı

9. herhangi birinin yardımı, desteği olmadan, kendi kendine, yalnız olarak.

   • İşi tek başına yürütüyor

10. (olumlu tümcelerde) yalnız bir.

    • Tek bir gün kalıp gitti

11. (olumsuz tümcelerde) hiçbir.

    • Köyde tek bir gün kalmış değildi

12. tek kişinin kullanabileceği, tek kişiye göre, tek kişi için olan (yatak, yer vb.).

    • Otelde tek kişilik odalar doluydu

13. tek kişinin yapacağı (iş), tek kişinin oynayacağı (oyun) vb.

    • Tiyatroda tek kişilik bir oyun vardı

14. eksik hazırlıkla bir iş yapmaya kalkışmak.

15. beceriksiz bir biçimde alay etmeye kalkışmak.

16. mastürbasyon yapmak.