Definition of "ters" in Türkçe

sıfat

1. gerekli olan duruma karşıt (olarak).

   • Ters el, yani sol el az kullanılır

2. (yön için) gidilecek yönün karşıtı olan, doğru olmayan, yanlış.

   • Ters yöne giden gideceği yere varamaz

3. uygun olmayan, elverişsiz.

   • Böyle ters iş yürümez

4. gönül ve cesaret kırıcı, incitici, sert, huysuz.

   • Böyle ters adamlarla iş yapılmaz

5. doğru ya da düzgün olmayan bir biçimde.

   • Duvardaki tablo ters asılmış

6. bir şeyin içe gelen yanı, arkası.

   • Ceketin tersi yepyeni kalmıştı

7. kesici bir aracın kesici olmayan yanı.

   • Baltanın tersiyle vurmuş

8. bir şeyin karşıtı.

   • Söylediğinin tersi çıkınca utandı

9. yüzükoyun düşmek.

10. çok kötü bir biçimde bozulmak.

11. gelişigüzel, rasgele, düzgün olmayarak.

    • Ayakkabılar girişte ters türs duruyordu

12. iyi işlemeyen, düzgün gitmeyen.

    • Böyle ters türs yönetimle iş yürür mü?