Definition of "uçuk" in Türkçe

sıfat

1. solmuş, uçmuş, soluk.

   • Çocuğun uçuk benzine kan gelmişti

2. (renk için) soluk, açık.

   • Perdenin uçuk mavisiyle eşya iyi uyuşmuştu

3. belli belirsiz, hafif.

   • Annesi, yüzünde uçuk bir gülümsemeyle ona bakıyordu

4. çökmüş ev ya da toprak.

5. davranışları, yaşayışı, düşünüşü olağandan ötede, ilginç, değişik olan, delice işler yapan, delidolu, delişmen (kimse).