Definition of "ufak" in Türkçe

sıfat

1. boyutları olağandan küçük olan, küçük.

   • Ufak burunlu biriydi

2. yaşça daha küçük olan.

   • Ufak kardeşi yokmuş

3. çok az, önemsiz.

   • Ufak iş, büyük iş demez, yapardı

4. makam, rütbe vb. yönünden alt düzeyde olan.

   • Ufak bir göreve bile razıydı

5. (nesneler için) çok yer kaplamayan, küçük, çok gerekli olmayan.

   • Ufak tefeklerini bir çantaya doldurdu

6. pek bir değeri olmayan, önemsiz, küçük.

   • Ufak tefek kabahatlerini bağışlardık

7. (canlı için) kısa boylu ve çelimsiz, küçük yapılı.

   • Annesi ufak tefek bir kadındı

8. küçük parçalar durumunda, küçük küçük.

   • Eti ufak ufak doğradı

9. azar azar.