Definition of "uyanık" in Türkçe

sıfat

1. hiç uyumamış ya da uyanmış olan.

   • Odasına girdim, baktım hâlâ uyanıktı

2. bilgisizlikten kurtulmuş, bilgili.

   • Televizyon çağının çocukları uyanıktır

3. yapacağı işi iyi bilen, dikkatli ve tetikte olan.

4. becerikli, kurnaz, açıkgöz, zeki.

5. kendisini akıllı sanan kimse anlamında alay yollu söylenir.

   • Uyanık, bu işi sana kaptırırlar mı?