Definition of "uzun" in Türkçe

sıfat

1. iki ucu arasında fazla uzaklık olan.

   • Uzun yol insanı yorar

2. başlangıcıyla sona erişi arasında çok zaman aralığı bulunan, çok süren.

   • Uzun bir görüşme oldu

3. çok ayrıntılı olarak, derinlemesine.

   • Uzun görüşmek istedik ama olmadı

4. boyu uzun olan.

5. uzun süre.

   • Uzun boylu düşünmeden işe giriştiler

6. ayrıntılı olarak, derinlemesine, her yönden, ayrıntılara girerek, uzatarak, derinleştirerek.

   • Bu konuda uzun boylu düşünmek gereksizdir

7. tartışmayı sürdürmek, uzatmak.

8. aşırı gitmek, terbiyesini bozmak.

9. oldukça uzun olan, uzunlukça küçük bir romana yaklaşan öykü.

10. pek çok ayrıntıları olan olay, anlatılması uzun sürecek konu.

11. yarı yatar durumda, uzanarak, ayaklarını uzatarak oturmak.

12. yatmak.

13. yaşama süresi çok uzun olan.

14. (yiyecek, içecek vb. için) uzun süre taze kalan, dayanan, bayatlamayan.

    • Uzun ömürlü süt üretimi arttı

15. çok uzun, uzun süre.

    • Yüzüme uzun uzun bakıp, tanımadığını söyledi

16. uzatarak.