Definition of "vurgun" in Türkçe

sıfat

1. birine ya da bir şeye çok içten severek bağlanmış, gönül vermiş, sevdalanmış olan.

   • Doğaya vurgun adam ağaç keser mi?

2. yasadışı olarak, hiç emeksizce, kolayca elde edilen büyük kazanç.

3. dalgıcın, çok derinlerdeki suyun basıncı, iki akıntı arasında sıkışıp kalma, düzenli hava alıp verememe sonucunda ya da su yüzüne hızlı çıkış gibi durumlarda uğradığı inme ya da ölüm.

4. sıcak, soğuk, dolu gibi doğal etkilerle ürünlerde görülen zarar.

   • Şeftalinin vurgunlarını ayırıp attı

5. silahla vurulup yaralanmış olan.

6. nazar değdiği, çarpıldığı sanılan (kimse).