Definition of "yük" in Türkçe

ad

1. taşıt, araba, hayvan vb.nin taşıdığı şeylerin tümü.

   • Kamyona fazla yük koymuşlar

2. taşıt, araba, hayvan vb.nin taşıyabildiği miktar.

   • Bir kamyon yükü kömür toz çıktı

3. ev eşyası.

   • Yükümüzü yükleyip taşındık

4. birinin üzerine almak zorunda kaldığı ağır görev.

   • Evin yükü onun sırtındaydı

5. isteksiz, gönülsüz yapılan, can sıkıcı iş.

   • Bu yüke katlanmam

6. bir cismin yüzeyine biriken elektrik miktarı.

   • Bulut yükünü boşalttı

7. ağırlık.

   • Yapının yükünü direkler kaldırır

8. doğacak bebek.

   • Kadın yükünü düşürmüş

9. ağırca, sıkıntılı bir işini yaptırmak.

   • Size yük olmak istemezdim ama ben bu işi beceremem

10. paylaşmaları gereken bir harcamayı ona yaptırmak.

    • Ben, dostlarına yük olanlardan değilimdir

11. yapması beklenen ağır bir işi başarmak.

12. gördüğü iyiliğin karşılığı olarak bir şeyler yapmak.

13. taşıyabileceği en ağır yükü yüklenmiş olmak.

14. (taşıt, salon vb.) ağzına değin dolmak.

    • Vardığımızda meyhane çoktan yükünü almıştı bile