Definition of "yakın" in Türkçe

sıfat

1. (zamanda ve yerde) uzak olmayan, az bir arayla ayrılmış olan.

   • Eve yakın bir parka gittik

2. aralarındaki ilişki çok sıkı olan.

   • Yakın dostların araları açıldı

3. yaklaşan, andıran, benzeyen.

   • Kitabın kapağında kahverengine yakın bir sarı kullanılmış

4. olması, erişmesi yönünden yaklaşmış olan, erişilmesine az kalmış bulunan.

   • Rahatlayacağımız günler yakındır

5. küçük ve önemsiz değişikliklerle birbirinden ayrılan.

   • Söyledikleri buna yakın şeylerdi

6. uzak olmayan yer ya da zaman.

   • Onu yakınlarda gördün mü? Yakınımızda oturuyorlar

7. (birine göre) aralarında akrabalık ya da sıkı arkadaşlık, dostluk ilişkisi bulunan kimse.

   • O yakınlarına yardım eder

8. uzak olmayarak.

   • Lütfen şöyle yakın oturun

9. silahlı ya da doğrudan saldırı tehlikesine karşı önemli kişi ve kurumları koruma işi.

10. bu koruma işini yapan kimse.

    • Bakanın yakın korumaları saldırganı yakaladı

11. yakın bir yerde.

    • Amcamlar da yakında oturuyorlar

12. yakın zamanlarda, son günlerde.

    • Onu yakınlarda gören var mı?

13. uzak olmayan bir zamanda, yakın bir gelecekte, çok geçmeden.

    • Yakında görüşmek dileğiyle

14. uzak olmayan yerlerde, yakın çevrede.

    • Yakınlarda banka var mı?

15. uzak olmayan geçmişte, son zamanlarda.

    • Yakınlarda onu görmedim

16. uzak olmayan günlerde, yakın bir gelecekte.

    • Yakınlarda mı gelecekler?