Definition of "yanık" in Türkçe

sıfat

1. yanmış olan.

   • Yanık evin kalıntısı hâlâ oradaydı

2. (güneşten vb.) rengi koyulaşmış, esmerleşmiş.

   • Delikanlı, yanık teniyle dikkati çekiyordu

3. acılı, dokunaklı, duygulu, etkili.

   • Kadın, yanık sesiyle bir ağıt söylemişti

4. sıkıntı ve hastalık nedeniyle iyi gelişmemiş olan, kavruk.

   • Köyün yanık çocuğu bir tek o değildi

5. verimsizleşmiş, kıraç duruma gelmiş olan (toprak).

   • Yanık tarla adam olmazdı

6. yakınıcı, üzüntülü, bıkkın, dertli.

   • Bu işten yüreği yanıktı

7. çok seven, tutkun, âşık.

8. yanmış olan yerde kalan iz, yanmış yer.

   • Elinin yanığı derisinden belliydi

9. yanmış ya da yanmakta olan şey.

   • Yanık kokusunu duyunca mutfağa koştu, yemeği yanmıştı

10. bir iskambil oyunu.

11. ortalıkta bir şeyin yandığını anlatan bir koku bulunmak.

    • Mutfak yanık kokuyordu, yemek yanmış olmalıydı

12. is kokmak.

    • Şömine yanık kokmaktaydı