Definition of "yanmak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (bileşiminde karbon bulunan maddeler) ısı ve ışık yayarak kül durumuna geçip yok olmak.

2. ateş durumuna geçmek, tutuşmak.

   • Ateş düşünce kuru otlar yandı

3. (ısı, ışık veren ya da başka işler gören şeyler) alev yaklaştırılarak ya da özel düzeneklerine dokunularak etkinliğe geçmek, ısı ya da ışık vermek.

   • Odun yandı. Lamba yanınca ortalık aydınlandı

4. parlamak, parıldamak, ışık vermek.

   • Uzaktan, yanan bir tüfeğin namlusunu gördü

5. tümü ya da birazı ateşin ya da sıcaklığın etkisiyle bozulmak, kömür durumuna gelmek.

   • Izgarada unutulan ekmekler yanmıştı

6. ısı etkisiyle vücudun bir yeri yara olmak, kızarmak ya da koyulaşmak.

   • Teni güneşte yanmıştı

7. yanık acısını andıran bir acı duyumsamak.

   • Dumandan gözlerim yandı

8. (vücut ya da nesneler) ısısı, sıcaklığı artmak, ateşi olmak.

   • Çocuk ateşler içindeydi, yanıyordu

9. birtakım etmenlerle işe yaramaz duruma gelmek, bozulmak.

   • Şiddetli soğuktan ekinler yanmıştı

10. aşırı sıcaklık duyumsamak.

    • Ne kötü hava, yanıyorum

11. çok üzüntü duymak, acımak.

    • Onun durumuna yanıyorum

12. çok derin, çok büyük bir aşkla sevmek.

    • Oğlan, kız için yanıyor, tutuşuyormuş

13. geçerliği kalmamak, değerini yitirmek.

    • Vaktinde kullanılmayan izin yanar

14. korkulacak duruma, kötülüğe, zarara uğramak.

    • İş bugün bitmezse yandık

15. (çocuk oyunlarında) yanlışlık yaptığı için sırasını yitirmek, oyun dışı kalmak.

16. yanarak, alevlenerek.

    • Uçak yana yana düşüyordu

17. derdini, sıkıntısını belli ederek, sızlanarak.

    • Yana yana söylediği şeyler iç yakıcıydı

18. çok istekli bir biçimde, ısrarla.

    • Onun yana yana istediği olacak şey değildi

19. (birini) çok derin, çok güçlü bir aşkla sevmek.

20. (bir şeyi) elde etmek için güçlü bir istek duyumsamak ya da elde edemediği, kaçırdığı için büyük bir üzüntü çekmek.