Definition of "yaygın" in Türkçe

sıfat

1. pek çok kimsece duyulmuş, öğrenilmiş, benimsenmiş ya da kullanılmış olan.

   • Ozan yaygın sözcükler yerine az bilinenleri yeğlemiş

2. pek çok kimsede görülen, çoklarınca beğenilen, sevilen.

   • Yaygın modaya uymak gerekirmiş

3. çok görülen, çok rastlanan.

   • Anadolu’da akraba evliliği yaygındır

4. geniş kapsamlı.

   • Yaygın bir düşünceye göre bu iş olmayacak

5. sınırı genişlemiş, sınırı olmayan, yayılmış.

   • Gömleğindeki yaygın lekeyi çıkaramamıştı