Definition of "yedek" in Türkçe

sıfat

1. gerektiğinde yararlanılmak, kullanılmak üzere ayrılmış olan, fazladan bulundurulan.

   • Arabaya yedek lastiği takmak gerekmişti

2. bir şeyin, gerektiğinde kullanılmak üzere elde bulundurulan eşi ya da benzeri.

   • Anahtarın yedeğini yaptırdım

3. hayvanı yedeğe alan yular, ip.

4. yularından çekilerek götürülen boş binek hayvanı.

5. koşuklarda uyaktan sonra yinelenen aynı sözcük ya da ek; örneğin Yenice yolları bükülür gider/Zülüf ak gerdana dökülür gider dizelerindeki gider sözcükleri gibi.