Definition of "yeni" in Türkçe

sıfat

1. hiç kullanılmamış olan.

   • Bugün yeni giysimi giyeceğim

2. oluşunun ya da çıkışının üzerinden çok zaman geçmemiş olan.

   • Yeni sinema beğenildi

3. eskisinden sonra, onun yerine gelen.

   • Yeni kaymakam çalışkan birine benziyor

4. işe henüz başlamış.

   • Yeni çırak becerikli çıktı

5. en son edinilen.

   • Yeni arabamız da güzel

6. o güne değin görülmemiş, gösterilmemiş, düşünülmemiş, söylenmemiş olan, değişik.

   • Toplum yeni düşüncelere çabuk alışamıyor

7. daha öncekilerden farklı olan.

   • Toplum yeni partilerden yeni yollar bekliyor

8. en son olan.

   • Ozanın yeni şiirleri, yeni kitabında yayımlanmış

9. tanınmayan, bilinmeyen.

   • Dergide yeni yazarlar var

10. çok zaman geçmeden, biraz önce, daha şimdi, az önce, henüz.

    • Yeni gittiler

11. Moravia, Vittorini, Pavase gibi çağdaş İtalyan yazarlarından kaynaklanan, çağdaş toplumun gerçeklerini ele alıp yansıtan, faşizme karşı çıkan bir yazın akımı.

12. bilgide nesnenin, dış ilişkiler bakımından özneyle karşılaştırılabileceğini, bu yüzden, nesnelerin doğaötesi yapısında her türlü yan tutuştan bağımsız olarak bilmek eyleminin varlığını ortaya koymakla yetinmek gerektiğini söyleyen düşünürlerin ortak yönelimi.

13. (resimde) eşyanın gerçeğini ışık ve gölgeden yararlanmaksızın, keskin çizgilerle vermek ereğini güden resim anlayışı.