Definition of "yerli" in Türkçe

sıfat

1. yurt içinde yapılan ya da yurdun kendine özgü niteliklerini taşıyan.

   • Yerli arabalar da pahalandı

2. içinde bulunulan bölgede, yerde yetişen.

   • Antepfıstığı Gaziantep’in yerli yemişidir

3. başka yere götürülemeyen, yerine bağlı durumda olan, taşınamayan.

4. oturduğu yerde doğup büyüyen ve ataları da orada yaşamış olan (kimse).

   • Onlar Kadirli’nin yerlisiymiş

5. Amerika, Avustralya ve Afrika’nın uygarlıktan uzak, ilkel biçimde yaşayan kimi halklarına verilen ad.

   • Yerliler, doğa yaşamına düşkündür

6. uygun ya da sıralı, yerinde olup olmadığını hiç düşünmeden, uygun olsun olmasın.

7. ileri geri, saçma sapan.

   • Yerli yersiz konuşanları sevmem