Definition of "yiğit" in Türkçe

sıfat

1. güçlü ve yürekli, kahraman, alp.

2. genç erkek, delikanlı.

   • Köy yiğitleri güreşe tutuşmuştu

3. düşüncelerini açıkça söylemekten çekinmeyen, hiçbir şeyden korkmayan, gözüpek, yürekli, korkusuz (kimse).

4. bir kimse arkasından vurulmuşsa yiğit değil, korkak demektir, çünkü yiğit olan kişi yüz yüze dövüşür.

5. bir insanı yokluğunda kötülemek, onu yıkmaya çalışmak yiğitliğe sığmaz.