Definition of "yoğun" in Türkçe

sıfat

1. oylumuna oranla ağırlığı çok olan.

2. koyu, kalın.

   • Yangından yoğun bir duman oluşmuştu

3. (koku vb. için) etkisi güçlü olan.

4. iç içe girmiş, üst üste binmiş, birbirine sıkıca yaklaşmış, artmış, çoğalmış bir durumda olan.

   • Orada yoğun bir yapılaşma vardı

5. sıkı, dolu, çok.

   • İş yönünden yoğun bir gün geçirdik

6. (elek, iğne için) iri gözlü, kalın, kaba, iri.