Definition of "zihin" in Türkçe

ad

1. insanda anlayış, kavrayış, algılama yetisi.

2. yaşantıları, öğrenilenleri, bunların geçmişle olan bağlantılarını bilinçli olarak kafada saklama gücü, bellek.

3. düşünme yetisi, akıl, beyin, bilinç.

4. canlının duygu ve davranışlar dışındaki ruhsal etkinliklerinin tümü.

5. düşünürken düşünceler, olaylar arasındaki ilişkiyi, bağlantıyı yitirmek, düşündüğü şeyler altüst olmak.

6. ne yapacağını şaşırmak.

7. bir kimsenin düşüncesine etki yaparak onu istediği yola sürüklemek.

8. bir kimseyi baştan çıkarmak.