Definition of "zil" in Türkçe

ad

1. çağırmak, işaret vermek, uyarmak vb. için kullanılan ve bir çan ile bu çana vuran bir tokmaktan oluşan, elle, elektrikle ya da başka bir düzenle işletilebilen araç.

2. birbirine çarparak ses çıkarmak için parmaklara ya da tefin kasnağına takılan metal kurs.

3. aç, parasız, züğürt (kimse).

4. sarhoş.