erven | Konjugation
niederländisches Verb 'erven' in allen Zeiten und Formen konjugiert.
Conditional
| ik | zou erven |
|---|
| jij | zou erven |
|---|
| hij | zou erven |
|---|
| wij | zouden erven |
|---|
| jullie | zouden erven |
|---|
| zij | zouden erven |
|---|
| ik | zou geërfd; georven hebben |
|---|
| jij | zou geërfd; georven hebben |
|---|
| hij | zou geërfd; georven hebben |
|---|
| wij | zouden geërfd; georven hebben |
|---|
| jullie | zouden geërfd; georven hebben |
|---|
| zij | zouden geërfd; georven hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | erf |
|---|
| jij | erft |
|---|
| hij | erft |
|---|
| wij | erven |
|---|
| jullie | erven |
|---|
| zij | erven |
|---|
| ik | heb geërfd; georven |
|---|
| jij | hebt geërfd; georven |
|---|
| hij | heeft geërfd; georven |
|---|
| wij | hebben geërfd; georven |
|---|
| jullie | hebben geërfd; georven |
|---|
| zij | hebben geërfd; georven |
|---|
| ik | erfde |
|---|
| jij | erfde |
|---|
| hij | erfde |
|---|
| wij | erfden |
|---|
| jullie | erfden |
|---|
| zij | erfden |
|---|
| ik | had geërfd; georven |
|---|
| jij | had geërfd; georven |
|---|
| hij | had geërfd; georven |
|---|
| wij | hadden geërfd; georven |
|---|
| jullie | hadden geërfd; georven |
|---|
| zij | hadden geërfd; georven |
|---|
| ik | zal erven |
|---|
| jij | zult erven |
|---|
| hij | zal erven |
|---|
| wij | zullen erven |
|---|
| jullie | zullen erven |
|---|
| zij | zullen erven |
|---|
| ik | zal geërfd; georven hebben |
|---|
| jij | zult geërfd; georven hebben |
|---|
| hij | zal geërfd; georven hebben |
|---|
| wij | zullen geërfd; georven hebben |
|---|
| jullie | zullen geërfd; georven hebben |
|---|
| zij | zullen geërfd; georven hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge