spugen | Konjugation
niederländisches Verb 'spugen' in allen Zeiten und Formen konjugiert.
Conditional
| ik | zou spugen |
|---|
| jij | zou spugen |
|---|
| hij | zou spugen |
|---|
| wij | zouden spugen |
|---|
| jullie | zouden spugen |
|---|
| zij | zouden spugen |
|---|
| ik | zou gespogen; gespougden hebben |
|---|
| jij | zou gespogen; gespougden hebben |
|---|
| hij | zou gespogen; gespougden hebben |
|---|
| wij | zouden gespogen; gespougden hebben |
|---|
| jullie | zouden gespogen; gespougden hebben |
|---|
| zij | zouden gespogen; gespougden hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | spuug |
|---|
| jij | spuugt |
|---|
| hij | spuugt |
|---|
| wij | spugen |
|---|
| jullie | spugen |
|---|
| zij | spugen |
|---|
| ik | heb gespogen; gespougden |
|---|
| jij | hebt gespogen; gespougden |
|---|
| hij | heeft gespogen; gespougden |
|---|
| wij | hebben gespogen; gespougden |
|---|
| jullie | hebben gespogen; gespougden |
|---|
| zij | hebben gespogen; gespougden |
|---|
| ik | spoog; spuugde |
|---|
| jij | spoog; spuugde |
|---|
| hij | spoog; spuugde |
|---|
| wij | spogen; spuugden |
|---|
| jullie | spogen; spuugden |
|---|
| zij | spogen; spuugden |
|---|
| ik | had gespogen; gespougden |
|---|
| jij | had gespogen; gespougden |
|---|
| hij | had gespogen; gespougden |
|---|
| wij | hadden gespogen; gespougden |
|---|
| jullie | hadden gespogen; gespougden |
|---|
| zij | hadden gespogen; gespougden |
|---|
| ik | zal spugen |
|---|
| jij | zult spugen |
|---|
| hij | zal spugen |
|---|
| wij | zullen spugen |
|---|
| jullie | zullen spugen |
|---|
| zij | zullen spugen |
|---|
| ik | zal gespogen; gespougden hebben |
|---|
| jij | zult gespogen; gespougden hebben |
|---|
| hij | zal gespogen; gespougden hebben |
|---|
| wij | zullen gespogen; gespougden hebben |
|---|
| jullie | zullen gespogen; gespougden hebben |
|---|
| zij | zullen gespogen; gespougden hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge