wreken | Konjugation
niederländisches Verb 'wreken' in allen Zeiten und Formen konjugiert.
Conditional
| ik | zou wreken |
|---|
| jij | zou wreken |
|---|
| hij | zou wreken |
|---|
| wij | zouden wreken |
|---|
| jullie | zouden wreken |
|---|
| zij | zouden wreken |
|---|
| ik | zou gewreken; gewroken hebben |
|---|
| jij | zou gewreken; gewroken hebben |
|---|
| hij | zou gewreken; gewroken hebben |
|---|
| wij | zouden gewreken; gewroken hebben |
|---|
| jullie | zouden gewreken; gewroken hebben |
|---|
| zij | zouden gewreken; gewroken hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | wreek |
|---|
| jij | wreekt |
|---|
| hij | wreekt |
|---|
| wij | wreken |
|---|
| jullie | wreken |
|---|
| zij | wreken |
|---|
| ik | heb gewreken; gewroken |
|---|
| jij | hebt gewreken; gewroken |
|---|
| hij | heeft gewreken; gewroken |
|---|
| wij | hebben gewreken; gewroken |
|---|
| jullie | hebben gewreken; gewroken |
|---|
| zij | hebben gewreken; gewroken |
|---|
| ik | wreekte |
|---|
| jij | wreekte |
|---|
| hij | wreekte |
|---|
| wij | wreekten |
|---|
| jullie | wreekten |
|---|
| zij | wreekten |
|---|
| ik | had gewreken; gewroken |
|---|
| jij | had gewreken; gewroken |
|---|
| hij | had gewreken; gewroken |
|---|
| wij | hadden gewreken; gewroken |
|---|
| jullie | hadden gewreken; gewroken |
|---|
| zij | hadden gewreken; gewroken |
|---|
| ik | zal wreken |
|---|
| jij | zult wreken |
|---|
| hij | zal wreken |
|---|
| wij | zullen wreken |
|---|
| jullie | zullen wreken |
|---|
| zij | zullen wreken |
|---|
| ik | zal gewreken; gewroken hebben |
|---|
| jij | zult gewreken; gewroken hebben |
|---|
| hij | zal gewreken; gewroken hebben |
|---|
| wij | zullen gewreken; gewroken hebben |
|---|
| jullie | zullen gewreken; gewroken hebben |
|---|
| zij | zullen gewreken; gewroken hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge