Definition of "เม่น" in Thailändisch

คำนาม

1. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในวงศ์ Hystricidae ลำตัวมีขนแหลมแข็งปกคลุม ขนที่กลางหลังไปจนถึงปลายหางมีลักษณะหยาบแข็ง และยาวกว่าด้านหน้า ใช้ในการป้องกันตัวต่อสู้ศัตรู มีฟันแทะขนาดใหญ่ ขาสั้น ขาคู่หน้ามีอุ้งเท้า และกรงเล็บที่แข็งแรง อาศัยตามโพรงที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ กินพืชเป็นอาหาร.