Definition of "alev" in Türkisch

ad

1. yanan nesnelerin ve gazların türlü biçimlerde görünen parlak ve ışıklı dili.

2. tutuşup yanmaya başlamak.

   • Kâğıtlar birden alev aldı

3. coşkuya kapılmak, coşmak, coşku ile ya da öfke ile harekete geçmek.

   • Bu sözlerle alev alan topluluk, saldırıya geçti

4. alevli olarak.

   • Çalılar alev alevdi

5. (yanak) vücut ısısının artması nedeniyle kızarmış olarak.

   • Çocuğun yanakları alev alev, gözleri kıpkızıldı, belli ki hastaydı

6. ansızın öfkelenmek.

7. (göz için) canlı ve ışıltılı olmak.

   • Karanlıkta kedinin gözleri alev gibi parlıyordu

8. alev rengi.

9. bu renkte olan.