Definition of "bulucu" in Türkisch

ad

1. ilk kez yeni bir araç, aygıt vb. yaratan, buluş² yapan ya da teknik bir yöntem ortaya koyan kimse.

   • Oyunda, saç suyu bulucusunun dul karısı rolündeydi

2. ses dalgalarını ayırt etmeye yarayan radyo lambası.

3. gazları, mayınları, ışınetkin mineralleri, manyetik dalgaları bulmaya yarayan aygıt.