Definition of "burunlu" in Türkisch

sıfat

1. burnu olan ya da burnu herhangi bir biçimde olan.

   • İri burunlu biriydi

2. burun gibi bir çıkıntısı olan.

   • Oranın burunlu testileri ünlüdür

3. kendini beğenmiş, burnu havada, kibirli (kimse).

   • Burunlu olma, burnunu kırarlar sonra