Definition of "fırtına" in Türkisch

ad

1. yeğin yağmur getiren ve kasırgaya dönüşebilecek olan çok güçlü rüzgâr.

2. bu rüzgârın denizde ya da kum çöllerinde oluşturduğu dalgalanma.

3. güçlükle atlatılan kötü durum, yeğin karışıklık.

   • Bu fırtınadan kurtulursak, daha dikkatli olacağız

4. insanda, karşıt duygu, düşünce ve durumların yarattığı ruhsal sıkıntı, karışıklık.

   • Onun, içindeki fırtınalar dinmek bilmezdi

5. gürültülü olay, kavga.

   • Bu fırtına kimden koptu?

6. saatteki hızı genellikle 34–40 mil <b>(III)</b> olan rüzgâr.

7. ansızın, birdenbire, çok hızlı bir biçimde, hızla.

   • Çocuk fırtına gibi sokağa fırladı

8. hızlı davranan, ivecen, telaşlı, aceleci (kimse).

   • Fırtına gibi birine ayak uydurulmaz

9. ansızın çok yeğin ve sert bir rüzgâr esmeye başlamak.

10. (bir yerde) kavga ve gürültü çıkmak.