Definition of "uykulu" in Türkisch

sıfat

1. uyku gereksinimi olan ya da uyku gereksinimi sezilen.

   • Gözleri uykuluydu

2. uykudan yeni kalkmış ve uyku sersemliği henüz geçmemiş olan.

   • Uykulu çocuğa bağırılmaz

3. uyku sersemi olarak.