Definition of "orantılı" in турецкий

sıfat

1. aralarında orantı bulunan.

2. bir niceliğin iki, üç, dört... kez çoğalması ya da azalması başka bir niceliğin de aynı oranda çoğalmasını ya da azalmasını gerekli kılarsa, bu nicelikler için birbiriyle orantılı denir.