คำนาม
รูปที่มีเส้นนอกโค้งเข้ามาบรรจบกันล้อมรอบเป็นขอบเขตสิ่งใดสิ่งหนึ่ง.
ลักษณะที่รวมเป็นกลุ่ม หรือพวกเดียวกัน.
ส่วนสัดของมือที่ใช้ในการรำไทย.
คู่กับเหลี่ยม คือ ส่วนสัดของขาที่ใช้ในการรำ.
ลักษณนามใช้เรียกของที่เป็นวง.
คำกริยา
ล้อมรอบ, เอาดินสอ เป็นต้น ลากเป็นเส้นโค้งรูปวง หรือใช้ด้าย หรือเชือกอ้อมมาบรรจบกันเป็นรูปวง.