sıfat
kırılmış olan.
gücenmiş, kırılmış, üzgün, dargın.
soyu karışık olan, saf kan olmayan, melez.
(okulda) tam nota göre düşük olan (not), zayıf (not).
bir şeyin kırılan yeri.
kırılmış olan bir şeyden ayrılan parça.
dövülerek irice taneler, parçalar durumuna getirilmiş şey.
kemiğin bir etkiyle kırılması.
(tavla oyununda) vurularak oyun dışı bırakılan, oyuna yeniden sokulması gereken pul.
(eşya için) çürük, değersiz, eski.
(söz için) düzgün olmayan, parça parça.