Definition of "bırakmak" in 土耳其语

unknown

1. eldeki bir şeyi artık tutmaz olmak.

   • İpi bıraktı

2. eldeki bir şeyi bir yere koymak.

   • Kitabı masaya bıraktı

3. bir şeyi dalgınlıkla yitirmiş olmak, bir yerde unutmak.

   • Şemsiyemi kim bilir nerde bıraktım

4. bir işi bir başka zamana ertelemek.

   • Görüşmeyi haftaya bıraktılar

5. bir işin yapılmasını, sorumluluğunu başkasına vermek.

   • Gezi işini ona bırakın, ayarlasın

6. önceki durumunu değiştirmemek, yerinde alıkoymak.

   • Bakanın görevde bıraktığı öğretmeni, müdür başka yere verdi

7. engel olmamak, yol vermek.

   • Gitmek isteyeni bırakmak gerek

8. birazını artırmak, saklamak.

   • Geriye birkaç kuruş bırakır belki

9. (ölen birinden) mal mülk, para vb. kalmak.

   • Babası ona hanlar hamamlar bırakmıştı ama şimdi beş parasız

10. aşağıya doğru uzatmak, sarkıtmak.

    • Kadın, saçlarını omzuna bırakmıştı

11. (sakal, bıyık için) kesmemek, uzatmak, koyvermek.

    • Artık sakal bırakacağım

12. artık ardını aramamak, uğraşmak istememek, uğraşmaz olmak.

    • O konuyu bırakmak istiyorum

13. bir alışkanlıktan vazgeçmek.

    • Kumarı bırakmak için çaba harcamıyor

14. boşamak, ayrılmak.

    • Karısını bırakmış

15. ayrılıp gitmek.

    • Karı dırdırı yüzünden evi bırakmak zorunda kalmıştı

16. götürüp salıvermek.

    • Atı çayıra bıraktık

17. özgürlüğünü vermek, salıvermek.

    • Yargıç sanığı bırakmış

18. kötü bir duruma düşmesine olanak vermek ya da göz yummak.

    • Onu kendi haline bıraktılar

19. sınıf geçirmemek, döndürmek.

    • Türkçeci koskoca sınıfta bir tek onu bıraktı

20. korunması, bakılması için vermek, geçici olarak vermek.

    • Çocuğu anneme bıraktık

21. götürüp vermek.

    • Kitabı bana ver, geçerken ona bırakırım

22. bir pazarlıkta, bir alışverişte bir şeyi belli bir fiyata vermeyi kabul etmek.