Definition of "borçlu" in 土耳其语

sıfat

1. birinden ya da bir kuruluştan borç almış olan, borcu bulunan.

2. bir yükümlülük altında bulunan, borcun konusu olan şeyi yerine getirmekle yükümlü olan (kimse).

   • Oğlu iki dersten borçlu imiş

3. bir şeyi birinin yardımıyla elde ederek manevi borç altına giren ya da herhangi bir konuda manevi yükümlülüğü bulunan.

   • Yükselmesini ona borçlu

4. bir alışverişte, alınan şeyin parasının bir miktarı borç olarak kalmak.

   • Bakkalda param çıkışmadı. biraz borçlu kaldım

5. bir iyilikten dolayı karşılığını yapamamak.

   • Ona bir teşekkür bile edemedim, borçlu kaldım