Definition of "dik" in 土耳其语

sıfat

1. yatay bir düzleme göre düşey doğrultuda olan, eğik olmayan.

   • Sırada dik oturuş gerekir

2. oldukça dik eğimi bulunan.

   • Arabam dik yokuşta çekişten düşüyor

3. (saç için) bir türlü yatmayan, yatık durmayan, sert.

4. (ses için) kalın, tok, sert.

   • Çok dik sesi var

5. (söz için) ağır, kırıcı, sert, ters, aksi.

   • Onun dik sözleri insana batar

6. (bakış için) azarlayıcı, sert.

   • Baktım babamın bakışı dik, yavaşça odama geçtim

7. birbirine dikey doğrulardan oluşan.

   • Yol ilerde, neredeyse dik bir açıyla sola dönüyordu