Definition of "doğalcılık" in 土耳其语

ad

1. güzel sanatlarda, doğayı ve gerçekliği olduğu gibi anlatmayı, yansıtmayı sanatın asıl ödevi sayan öğreti ve çığır.

2. olayları, kişileri bilimsel denebilecek bir gözle inceleyen, yaşamın en çirkin, en iğrenç yanlarını bile yansıtmaktan, anlatmaktan çekinmeyen, insanın davranışlarını anlatabilmek için soyunu, yaşadığı çevreyi ele alan, en belirgin özelliği deneye dayanan bir gözlemcilik olan, yaşama bilimsel bir nesnellikle eğilen ve sanatın, doğanın bir kopyası olması gerektiğini öne süren, bunu s avunan ve uygulayan yazın akımı.

3. her şeyi doğaya indirgeyen, gelip geçen olaylar zincirine bağlanmayacak, doğanın dışında kalabilecek hiçbir şeyin bulunmadığına inanan öğreti.

4. toplumun gelişimini iklim koşulları, coğrafya çevresi, halklar arasındaki yaşambilimsel ayrımlar gibi doğa etkenlerine bağlayan öğreti.