Definition of "fakir" in 土耳其语

sıfat

1. geçimine yetecek ölçüde bir geliri olmayan, güçlükle geçinen, yoksul.

2. acınacak durumdaki, zavallı.

   • Şu fakire eziyet etmeyin

3. (nesneler için) yeterince olmayan, olması gerekenden az.

   • Deniz bu yıl balık yönünden oldukça fakir

4. Hindistan’da, yokluğa, eziyete kendini alıştırmış olan ve olağanüstü hünerler gösterebilen derviş.

5. kimi zaman, alçakgönüllülük gösterisi olarak birinci tekil kişi adılı olan ben yerine kullanılır.

   • Bu fakir çok şey bilir