Definition of "zaman" in 土耳其语

ad

1. bir iş ya da oluşun, bir eylemin içinde geçmekte olduğu, geçtiği ya da geçeceği süre.

   • Onu gördüğüm zaman söylerim

2. bu sürenin belirli bir parçası.

   • Akşam zamanı yola çıkılmaz

3. belirlenmiş, saptanmış olan an.

   • Otobüs tam zamanında hareket etti

4. bir işe ayrılmış ya da bir iş için alışılmış saatler.

   • İş zamanı, uyku zamanı, yemek zamanı

5. dönem, devir.

   • Osmanlı zamanında halk kuldu

6. çağ.

   • İnsan gençlik zamanında okumaz mı?

7. mevsim.

   • Kiraz zamanı, gül zamanı

8. bir süreyle ilgili durum ve koşullar.

   • Her şeyin bir zamanı vardır

9. içinde bulunulan dönem.

   • Zamanımızda kimseye güven olmuyor

10. eylemlerin zamanını gösteren, belirttikleri geçmiş zaman, şimdiki zaman, gelecek zaman, geniş zaman kavramı.

11. yerkabuğunun geçirdiği gelişimde belirlenen ve taşıllara göre dörde ayrılan geniş evrelerden her biri.

12. Güneş’in ve yıldızların öğlene göre olan açısal uzaklığına karşılık bir ölçü.

13. ölçü bölümü.

14. bir şeye ayrılan süreyi, işi daha hızlı yaparak azaltmak.

15. karşı tarafı oyalayarak kendi hazırlanma süresini uzatmak.

16. bir işin sırasını beklemek.

17. uygun bir fırsat aramak.

18. mevsimi, sırası geçmek.

19. artık gerekli ve yerinde olmaktan çıkmak, gereği kalmamak.

20. yapılması gerekmek.

21. süresi dolmak.

22. tam istenen süre içinde.

23. zamanın birinde, eski zamanlarda, eskiden.

    • Zamanında bizim köyde iyi bir avcı vardı

24. aradan bir süre geçince, giderek.

    • Zamanla her şey değişiyor

25. daha ilerki günlerde, ilerde.

    • Bunu zamanla öğreneceksiniz