aprontar | conjugation
español verb 'aprontar' conjugated in all tenses and forms.
Indicative
| ellos | habrán aprontado |
|---|
| vosotros | habréis aprontado |
|---|
| nosotros | habremos aprontado |
|---|
| él | habrá aprontado |
|---|
| tú | habrás aprontado |
|---|
| yo | habré aprontado |
|---|
| ellos | aprontarán |
|---|
| vosotros | aprontaréis |
|---|
| nosotros | aprontaremos |
|---|
| él | aprontará |
|---|
| tú | aprontarás |
|---|
| yo | aprontaré |
|---|
| ellos | hubieron aprontado |
|---|
| vosotros | hubisteis aprontado |
|---|
| nosotros | hubimos aprontado |
|---|
| él | hubo aprontado |
|---|
| tú | hubiste aprontado |
|---|
| yo | hube aprontado |
|---|
| ellos | aprontaron |
|---|
| vosotros | aprontasteis |
|---|
| nosotros | aprontamos |
|---|
| él | aprontó |
|---|
| tú | aprontaste |
|---|
| yo | apronté |
|---|
| ellos | habían aprontado |
|---|
| vosotros | habíais aprontado |
|---|
| nosotros | habíamos aprontado |
|---|
| él | había aprontado |
|---|
| tú | habías aprontado |
|---|
| yo | había aprontado |
|---|
| ellos | aprontaban |
|---|
| vosotros | aprontabais |
|---|
| nosotros | aprontábamos |
|---|
| él | aprontaba |
|---|
| tú | aprontabas |
|---|
| yo | aprontaba |
|---|
| ellos | han aprontado |
|---|
| vosotros | habéis aprontado |
|---|
| nosotros | hemos aprontado |
|---|
| él | ha aprontado |
|---|
| tú | has aprontado |
|---|
| yo | he aprontado |
|---|
| ellos | aprontan |
|---|
| vosotros | aprontáis |
|---|
| nosotros | aprontamos |
|---|
| él | apronta |
|---|
| tú | aprontas |
|---|
| yo | apronto |
|---|
Subjunctive
| ellos | hubieren aprontado |
|---|
| vosotros | hubiereis aprontado |
|---|
| nosotros | hubiéremos aprontado |
|---|
| él | hubiere aprontado |
|---|
| tú | hubieres aprontado |
|---|
| yo | hubiere aprontado |
|---|
| ellos | aprontaren |
|---|
| vosotros | aprontareis |
|---|
| nosotros | aprontáremos |
|---|
| él | aprontare |
|---|
| tú | aprontares |
|---|
| yo | aprontare |
|---|
| ellos | hubiesen aprontado |
|---|
| vosotros | hubieseis aprontado |
|---|
| nosotros | hubiésemos aprontado |
|---|
| él | hubiese aprontado |
|---|
| tú | hubieses aprontado |
|---|
| yo | hubiese aprontado |
|---|
| ellos | aprontasen |
|---|
| vosotros | aprontaseis |
|---|
| nosotros | aprontásemos |
|---|
| él | aprontase |
|---|
| tú | aprontases |
|---|
| yo | aprontase |
|---|
| ellos | hayan aprontado |
|---|
| vosotros | hayáis aprontado |
|---|
| nosotros | hayamos aprontado |
|---|
| él | haya aprontado |
|---|
| tú | hayas aprontado |
|---|
| yo | haya aprontado |
|---|
| ellos | apronten |
|---|
| vosotros | aprontéis |
|---|
| nosotros | aprontemos |
|---|
| él | apronte |
|---|
| tú | aprontes |
|---|
| yo | apronte |
|---|
Conditional
| ellos | habrían aprontado |
|---|
| vosotros | habríais aprontado |
|---|
| nosotros | habríamos aprontado |
|---|
| él | habría aprontado |
|---|
| tú | habrías aprontado |
|---|
| yo | habría aprontado |
|---|
| ellos | aprontarían |
|---|
| vosotros | aprontaríais |
|---|
| nosotros | aprontaríamos |
|---|
| él | aprontaría |
|---|
| tú | aprontarías |
|---|
| yo | aprontaría |
|---|
Imperative
| 0 | no aprontes |
|---|
| 1 | no apronte |
|---|
| 2 | no aprontemos |
|---|
| 3 | no aprontéis |
|---|
| 4 | no apronten |
|---|
| ellos | apronten |
|---|
| vosotros | aprontad |
|---|
| nosotros | aprontemos |
|---|
| él | apronte |
|---|
| tú | apronta |
|---|