aanbellen | conjugation
neerlandés verb 'aanbellen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanbellen |
|---|
| jij | zou aanbellen |
|---|
| hij | zou aanbellen |
|---|
| wij | zouden aanbellen |
|---|
| jullie | zouden aanbellen |
|---|
| zij | zouden aanbellen |
|---|
| ik | zou aanbeld hebben |
|---|
| jij | zou aanbeld hebben |
|---|
| hij | zou aanbeld hebben |
|---|
| wij | zouden aanbeld hebben |
|---|
| jullie | zouden aanbeld hebben |
|---|
| zij | zouden aanbeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | bel aan |
|---|
| jij | belt aan |
|---|
| hij | belt aan |
|---|
| wij | bellen aan |
|---|
| jullie | bellen aan |
|---|
| zij | bellen aan |
|---|
| ik | heb aanbeld |
|---|
| jij | hebt aanbeld |
|---|
| hij | heeft aanbeld |
|---|
| wij | hebben aanbeld |
|---|
| jullie | hebben aanbeld |
|---|
| zij | hebben aanbeld |
|---|
| ik | belde aan |
|---|
| jij | belde aan |
|---|
| hij | belde aan |
|---|
| wij | belden aan |
|---|
| jullie | belden aan |
|---|
| zij | belden aan |
|---|
| ik | had aanbeld |
|---|
| jij | had aanbeld |
|---|
| hij | had aanbeld |
|---|
| wij | hadden aanbeld |
|---|
| jullie | hadden aanbeld |
|---|
| zij | hadden aanbeld |
|---|
| ik | zal aanbellen |
|---|
| jij | zult aanbellen |
|---|
| hij | zal aanbellen |
|---|
| wij | zullen aanbellen |
|---|
| jullie | zullen aanbellen |
|---|
| zij | zullen aanbellen |
|---|
| ik | zal aanbeld hebben |
|---|
| jij | zult aanbeld hebben |
|---|
| hij | zal aanbeld hebben |
|---|
| wij | zullen aanbeld hebben |
|---|
| jullie | zullen aanbeld hebben |
|---|
| zij | zullen aanbeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs