aanbleken | conjugation
neerlandés verb 'aanbleken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanbleken |
|---|
| jij | zou aanbleken |
|---|
| hij | zou aanbleken |
|---|
| wij | zouden aanbleken |
|---|
| jullie | zouden aanbleken |
|---|
| zij | zouden aanbleken |
|---|
| ik | zou aangebleekt hebben |
|---|
| jij | zou aangebleekt hebben |
|---|
| hij | zou aangebleekt hebben |
|---|
| wij | zouden aangebleekt hebben |
|---|
| jullie | zouden aangebleekt hebben |
|---|
| zij | zouden aangebleekt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | bleek aan |
|---|
| jij | bleekt aan |
|---|
| hij | bleekt aan |
|---|
| wij | bleken aan |
|---|
| jullie | bleken aan |
|---|
| zij | bleken aan |
|---|
| ik | heb aangebleekt |
|---|
| jij | hebt aangebleekt |
|---|
| hij | heeft aangebleekt |
|---|
| wij | hebben aangebleekt |
|---|
| jullie | hebben aangebleekt |
|---|
| zij | hebben aangebleekt |
|---|
| ik | bleekte aan |
|---|
| jij | bleekte aan |
|---|
| hij | bleekte aan |
|---|
| wij | bleekten aan |
|---|
| jullie | bleekten aan |
|---|
| zij | bleekten aan |
|---|
| ik | had aangebleekt |
|---|
| jij | had aangebleekt |
|---|
| hij | had aangebleekt |
|---|
| wij | hadden aangebleekt |
|---|
| jullie | hadden aangebleekt |
|---|
| zij | hadden aangebleekt |
|---|
| ik | zal aanbleken |
|---|
| jij | zult aanbleken |
|---|
| hij | zal aanbleken |
|---|
| wij | zullen aanbleken |
|---|
| jullie | zullen aanbleken |
|---|
| zij | zullen aanbleken |
|---|
| ik | zal aangebleekt hebben |
|---|
| jij | zult aangebleekt hebben |
|---|
| hij | zal aangebleekt hebben |
|---|
| wij | zullen aangebleekt hebben |
|---|
| jullie | zullen aangebleekt hebben |
|---|
| zij | zullen aangebleekt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs