aandurven | conjugation
neerlandés verb 'aandurven' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aandurven |
|---|
| jij | zou aandurven |
|---|
| hij | zou aandurven |
|---|
| wij | zouden aandurven |
|---|
| jullie | zouden aandurven |
|---|
| zij | zouden aandurven |
|---|
| ik | zou aangedurfd hebben |
|---|
| jij | zou aangedurfd hebben |
|---|
| hij | zou aangedurfd hebben |
|---|
| wij | zouden aangedurfd hebben |
|---|
| jullie | zouden aangedurfd hebben |
|---|
| zij | zouden aangedurfd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | durf aan |
|---|
| jij | durft aan |
|---|
| hij | durft aan |
|---|
| wij | durven aan |
|---|
| jullie | durven aan |
|---|
| zij | durven aan |
|---|
| ik | heb aangedurfd |
|---|
| jij | hebt aangedurfd |
|---|
| hij | heeft aangedurfd |
|---|
| wij | hebben aangedurfd |
|---|
| jullie | hebben aangedurfd |
|---|
| zij | hebben aangedurfd |
|---|
| ik | dorst aan; durfde aan |
|---|
| jij | dorst aan; durfde aan |
|---|
| hij | dorst aan; durfde aan |
|---|
| wij | dorsten aan; durfden aan |
|---|
| jullie | dorsten aan; durfden aan |
|---|
| zij | dorsten aan; durfden aan |
|---|
| ik | had aangedurfd |
|---|
| jij | had aangedurfd |
|---|
| hij | had aangedurfd |
|---|
| wij | hadden aangedurfd |
|---|
| jullie | hadden aangedurfd |
|---|
| zij | hadden aangedurfd |
|---|
| ik | zal aandurven |
|---|
| jij | zult aandurven |
|---|
| hij | zal aandurven |
|---|
| wij | zullen aandurven |
|---|
| jullie | zullen aandurven |
|---|
| zij | zullen aandurven |
|---|
| ik | zal aangedurfd hebben |
|---|
| jij | zult aangedurfd hebben |
|---|
| hij | zal aangedurfd hebben |
|---|
| wij | zullen aangedurfd hebben |
|---|
| jullie | zullen aangedurfd hebben |
|---|
| zij | zullen aangedurfd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs