aaneenplakken | conjugation
neerlandés verb 'aaneenplakken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aaneenplakken |
|---|
| jij | zou aaneenplakken |
|---|
| hij | zou aaneenplakken |
|---|
| wij | zouden aaneenplakken |
|---|
| jullie | zouden aaneenplakken |
|---|
| zij | zouden aaneenplakken |
|---|
| ik | zou aaneengeplakt hebben |
|---|
| jij | zou aaneengeplakt hebben |
|---|
| hij | zou aaneengeplakt hebben |
|---|
| wij | zouden aaneengeplakt hebben |
|---|
| jullie | zouden aaneengeplakt hebben |
|---|
| zij | zouden aaneengeplakt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | plak aaneen |
|---|
| jij | plakt aaneen |
|---|
| hij | plakt aaneen |
|---|
| wij | plakken aaneen |
|---|
| jullie | plakken aaneen |
|---|
| zij | plakken aaneen |
|---|
| ik | heb aaneengeplakt |
|---|
| jij | hebt aaneengeplakt |
|---|
| hij | heeft aaneengeplakt |
|---|
| wij | hebben aaneengeplakt |
|---|
| jullie | hebben aaneengeplakt |
|---|
| zij | hebben aaneengeplakt |
|---|
| ik | plakte aaneen |
|---|
| jij | plakte aaneen |
|---|
| hij | plakte aaneen |
|---|
| wij | plakten aaneen |
|---|
| jullie | plakten aaneen |
|---|
| zij | plakten aaneen |
|---|
| ik | had aaneengeplakt |
|---|
| jij | had aaneengeplakt |
|---|
| hij | had aaneengeplakt |
|---|
| wij | hadden aaneengeplakt |
|---|
| jullie | hadden aaneengeplakt |
|---|
| zij | hadden aaneengeplakt |
|---|
| ik | zal aaneenplakken |
|---|
| jij | zult aaneenplakken |
|---|
| hij | zal aaneenplakken |
|---|
| wij | zullen aaneenplakken |
|---|
| jullie | zullen aaneenplakken |
|---|
| zij | zullen aaneenplakken |
|---|
| ik | zal aaneengeplakt hebben |
|---|
| jij | zult aaneengeplakt hebben |
|---|
| hij | zal aaneengeplakt hebben |
|---|
| wij | zullen aaneengeplakt hebben |
|---|
| jullie | zullen aaneengeplakt hebben |
|---|
| zij | zullen aaneengeplakt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs