aaneenvoegen | conjugation
neerlandés verb 'aaneenvoegen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aaneenvoegen |
|---|
| jij | zou aaneenvoegen |
|---|
| hij | zou aaneenvoegen |
|---|
| wij | zouden aaneenvoegen |
|---|
| jullie | zouden aaneenvoegen |
|---|
| zij | zouden aaneenvoegen |
|---|
| ik | zou aaneengevoegd hebben |
|---|
| jij | zou aaneengevoegd hebben |
|---|
| hij | zou aaneengevoegd hebben |
|---|
| wij | zouden aaneengevoegd hebben |
|---|
| jullie | zouden aaneengevoegd hebben |
|---|
| zij | zouden aaneengevoegd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | voeg aaneen |
|---|
| jij | voegt aaneen |
|---|
| hij | voegt aaneen |
|---|
| wij | voegen aaneen |
|---|
| jullie | voegen aaneen |
|---|
| zij | voegen aaneen |
|---|
| ik | heb aaneengevoegd |
|---|
| jij | hebt aaneengevoegd |
|---|
| hij | heeft aaneengevoegd |
|---|
| wij | hebben aaneengevoegd |
|---|
| jullie | hebben aaneengevoegd |
|---|
| zij | hebben aaneengevoegd |
|---|
| ik | voegde aaneen |
|---|
| jij | voegde aaneen |
|---|
| hij | voegde aaneen |
|---|
| wij | voegden aaneen |
|---|
| jullie | voegden aaneen |
|---|
| zij | voegden aaneen |
|---|
| ik | had aaneengevoegd |
|---|
| jij | had aaneengevoegd |
|---|
| hij | had aaneengevoegd |
|---|
| wij | hadden aaneengevoegd |
|---|
| jullie | hadden aaneengevoegd |
|---|
| zij | hadden aaneengevoegd |
|---|
| ik | zal aaneenvoegen |
|---|
| jij | zult aaneenvoegen |
|---|
| hij | zal aaneenvoegen |
|---|
| wij | zullen aaneenvoegen |
|---|
| jullie | zullen aaneenvoegen |
|---|
| zij | zullen aaneenvoegen |
|---|
| ik | zal aaneengevoegd hebben |
|---|
| jij | zult aaneengevoegd hebben |
|---|
| hij | zal aaneengevoegd hebben |
|---|
| wij | zullen aaneengevoegd hebben |
|---|
| jullie | zullen aaneengevoegd hebben |
|---|
| zij | zullen aaneengevoegd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs